Veel mensen kunnen niet zo goed communiceren, met name over conflicten. De taak van de begeleider is dan het aanleren van communicatievaardigheden aan de betrokkenen, waardoor het mes van tafel verdwijnt.
Vaak begint een dergelijke begeleiding met het uitpraten van eenvoudige meningsverschillen (de kleur van de rozen in de tuin), waarna geleidelijk aan zwaardere onderwerpen aan bod kunnen komen, die in de tussentijd op sterk water zijn gezet.
Zie ook NLP en Assertiviteitstraining.
Bij counselen (of co-counselen) gaat men uit van een waarden-loze uiting van wat iemand op zijn of haar lever heeft. Zoals men het voelt, is het geldig. Het respect voor elkaars meningen staat centraal. De heftige confrontaties leiden tot een begrip van wederzijdse standpunten, zonder verdoezeling van feiten. Elkaar erkennen in verschillen is een van de doelstellingen van co-)counselen.
Als iemand een kamer in wil richten, probeert zij of hij zich meestal van tevoren een beeld te vormen van het uiteindelijke resultaat. Dit is visualiseren. Bij dat proces laat men zich meestal leiden door de haalbaarheid: kosten, aantal kinderen, en dergelijke.
Bij creatief visualiseren laat men de haalbaarheidsbeperking weg, zodat er een gezond spanningsveld ontstaat tussen wat iemand werkelijk wil en wat haalbaar is. Het resultaat daarvan ligt veel dichter bij wat iemand echt wil.
Dit voorbeeld strekt zich natuurlijk ook uit tot belangrijke onderwerpen als relaties, werkkring, en dergelijke.
psychischehulpverlening